W czasie II wojny światowej Stefan Knapp doświadczył dramatycznych przeżyć – aresztowania przez NKWD, pobytu w sowieckich łagrach, a następnie wędrówki z Armią Andersa przez Bliski Wschód do Wielkiej Brytanii. Wstąpił do RAF, służąc w Dywizjonie 318 i uczestnicząc w misjach rozpoznawczych podczas bitwy o Monte Cassino. Traumatyczne doświadczenia wojenne wywarły głęboki wpływ na jego życie wewnętrzne, a sztuka stała się dla niego przestrzenią ukojenia i odrodzenia. Już wówczas rysował portrety kolegów, co zapowiadało jego późniejszą artystyczną drogę.
Po wojnie Knapp poświęcił się sztuce, kształcąc się w prestiżowych londyńskich uczelniach artystycznych. Zasłynął jako pionier techniki emalii na metalu, tworząc monumentalne, barwne kompozycje, które zdobyły międzynarodowe uznanie. Jego prace, często inspirowane wojennymi przeżyciami, łączyły ekspresję z precyzją. Szczególnym dziełem był mural na lotnisku Heathrow, symbolicznie przedstawiający bitwę o Anglię – hołd złożony krajowi, który stał się jego drugą ojczyzną.
Dopiero w 1962 roku, po 22 latach nieobecności spowodowanej wywózką w głąb Związku Radzieckiego, Stefan Knapp ponownie odwiedził Polskę. Od tego momentu regularnie powracał do kraju, choć początkowo nie realizował tu projektów artystycznych. Później stworzył jednak znaczące dzieła, w tym mozaikę na Auli Uniwersyteckiej w Toruniu i dekoracje w warszawskim metrze. Mimo pewnych kontrowersji, jego twórczość pozostaje świadectwem niezwykłej artystycznej wrażliwości i życia pełnego dramatycznych zwrotów – od wojennego pilota do uznanego na świecie artysty.
Stefan Knapp zmarł 13 października 1996 roku w Sandhills, a jego grób na cmentarzu w Witley w hrabstwie Surrey odnalazł i udokumentował fotograficznie Piotr Sidorowicz.
Zdjęcia: Piotr Sidorowicz
Lokalizacja: