Jan Jazdowski był polskim szlachcicem i oficerem walczącym w Powstaniu Listopadowym, który po klęsce zrywu w 1831 roku wyemigrował do Wielkiej Brytanii. Początki jego życia na obczyźnie naznaczone były skrajną nędzą; wraz z towarzyszami broni sypiał na schodach londyńskiego kościoła St Martin-le-Grand. Los odmienił się, gdy za znalezionego na ulicy szylinga kupił przybory do rysowania – jako utalentowany artysta zaczął sprzedawać swoje szkice, co pozwoliło mu na biologiczne przetrwanie i dalszy rozwój. Po pobycie w Irlandii osiadł w szkockim Aberdeen, gdzie mimo oporu rodziny wybranki, poślubił w 1837 roku swoją uczennicę, Margaret Gibb.
Zdjęcie: Aberdeen City Libraries
W Aberdeen Jazdowski zbudował prestiżową karierę akademicką jako ceniony poliglota i nauczyciel języków obcych. Od 1852 roku związany był z Robert Gordon’s Hospital, a pięć lat później rozpoczął pracę w Marischal College (Uniwersytet w Aberdeen). O jego wysokiej pozycji społecznej świadczy fakt, że w 1852 roku przewodniczył uroczystemu bankietowi rektorskiemu na cześć hrabiego Airlie. Jego dorobek naukowy wieńczy publikacja zredagowanego słownika włoskiego (Meadow’s Italian Dictionary) z 1873 roku.
Ostatnie lata życia spędził w Waterloo pod Liverpoolem, gdzie zmarł 5 sierpnia 1881 roku, pozostawiając po sobie pokaźny majątek oraz pamiątki po walkach o wolność Polski, w tym karabin i szablę. Został pochowany na cmentarzu Anfield w Liverpoolu. Niezwykłą pracę dokumentującą losy polskich powstańców na emigracji prowadzi Nicolas Jouault https://jouault.wordpress.com/, na którego stronie można znaleźć więcej szczegółów. Dziękujemy za zdjęcie grobu wykonane przez Joannę Garbacz.