Franciszek Malik ps. „Piorun” (1912–2006)
Franciszek Malik, urodzony 6 marca 1912 w Bażanówce, był żołnierzem Wojska Polskiego, więźniem sowieckich łagrów oraz cichociemnym; elitarnym skoczkiem Armii Krajowej. Po zwolnieniu z łagrów w wyniku układu Sikorski-Majski wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Przeszedł intensywne szkolenie dywersyjne, w tym kurs spadochronowy i walki konspiracyjnej we Włoszech. Zaprzysiężony na żołnierza AK 14 lutego 1944, przyjął pseudonim „Piorun 2”. W nocy z 30 na 31 lipca 1944 został zrzucony do okupowanej Polski w ramach operacji „Jacek 1”, by wesprzeć powstanie warszawskie.
W powstaniu walczył w Śródmieściu Południowym, początkowo jako zastępca dowódcy odcinka „Litwin”, a od 28 sierpnia jako dowódca batalionu „Zaremba”–„Piorun”. Kierował m.in. atakiem na tzw. małą PAST-ę przy ul. Piusa XI oraz odpierał niemieckie natarcia na pozycje przy ul. Emilii Plater. Po upadku powstania trafił do niemieckiej niewoli, skąd został wyzwolony przez Brytyjczyków w maju 1945. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, aktywnie działając w środowisku polonijnym. Zmarł 24 sierpnia 2006 w Loughborough, gdzie został pochowany na tamtejszym cmentarzu – grób nr 11/409.
Lokalizacja: